Όταν επισκέπτεσαι ένα γήπεδο για να απολαύσεις το αγαπημένο σου άθλημα, το ποδόσφαιρο, περιμένεις να δεις πάθος, τεχνική και συναρπαστικούς αγώνες. Δυστυχώς, στα χιώτικα γήπεδα συχνά αντικρίζουμε κάτι διαφορετικό: διαπληκτισμούς, χειροδικίες και ένταση μεταξύ προπονητών, αθλητών και διαιτητών, που απομακρύνουν την εμπειρία από το καθαρό αθλητικό πνεύμα.
Η εικόνα αυτή δεν αφορά μόνο μικρούς τοπικούς αγώνες. Οι εντάσεις στα γήπεδα της Χίου θυμίζουν περιστατικά που θα περίμενε κανείς σε μεγάλα γήπεδα όπως το «Καραϊσκάκης», όπου αγωνίζονται οι εθνικές ομάδες ή η Α’ κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος. Αντί να επικεντρωνόμαστε στην ομορφιά του ποδοσφαίρου, παρακολουθούμε σκηνές που περισσότερο θυμίζουν δικαστικές αίθουσες παρά αγωνιστικό χώρο.
Οι βασικοί πρωταγωνιστές αυτών των περιστατικών είναι οι ίδιοι που θα έπρεπε να δίνουν το παράδειγμα: οι προπονητές και οι διαιτητές. Αρκετές φορές η ένταση ξεκινάει από λεκτικούς διαπληκτισμούς, που γρήγορα κλιμακώνονται σε χειροδικίες ή απρεπείς συμπεριφορές. Οι αθλητές, με τη σειρά τους, πολλές φορές αντιδρούν σε αμφιλεγόμενες αποφάσεις, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο έντασης που δυστυχώς επηρεάζει και το κοινό.
Η κατάσταση αυτή δημιουργεί αρνητικές εντυπώσεις για το ίδιο το ποδόσφαιρο και πλήττει την ανάπτυξη των νεότερων αθλητών. Οι μικροί ποδοσφαιριστές μαθαίνουν να συνδέουν το παιχνίδι με καβγάδες και εντάσεις αντί με την ευγενή άμιλλα και την ομαδικότητα. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι οι διαιτητικές αποφάσεις, που θα έπρεπε να επιλύουν τις διαφορές και να διασφαλίζουν το δίκαιο παιχνίδι, πολλές φορές γίνονται αφορμή για νέα επεισόδια.
Αν και δεν λείπουν οι προσπάθειες βελτίωσης, η ανάγκη για εκπαίδευση σε θέματα συμπεριφοράς, σεβασμού και αθλητικού πνεύματος είναι επιτακτική. Οι σύλλογοι και οι τοπικές αθλητικές αρχές οφείλουν να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στη διαχείριση της έντασης, στην ενημέρωση και στην καθοδήγηση τόσο των προπονητών όσο και των αθλητών.
Το ποδόσφαιρο στα χιώτικα γήπεδα μπορεί να επιστρέψει στην ουσία του, αρκεί οι εμπλεκόμενοι να κατανοήσουν ότι το παιχνίδι είναι πρώτα από όλα χαρά, αλληλεγγύη και πνεύμα συνεργασίας. Μόνο έτσι οι αγώνες θα θυμίζουν πραγματικά «Καραϊσκάκη» – ένα γήπεδο όπου το άθλημα και όχι η ένταση είναι πρωταγωνιστής.
Παντελής Κυδώνης
